Tristan da Cunha.

හැමෝම හැමෝවම අඳුරන දූපත

විශාල අත්ලාන්තික් සාගරය මැද, කාර්යබහුල නගර සහ පාරවල්වලින් ගොඩක් ඈතින්, ලෝකයේ මිනිස්සු ජීවත් වෙන හුදකලාම තැනක් තියෙනවා. ඒ තමයි Tristan da Cunha.

ට්‍රැෆික් ලයිට් නැහැ. වාහන තදබදයක් නැහැ. අඳුරන්නේ නැති සෙනඟක් කොහෙත්ම නැහැ. මේ දූපතේ ඉන්න හැමෝම හැමෝවම හොඳට අඳුරනවා.

මේ දූපතේ ජීවත් වෙන්නේ 300කටත් අඩු පිරිසක්. ළඟම තියෙන මහාද්වීපයටත් කිලෝමීටර් දහස් ගණනක් තියෙනවා. නැව් එන්නෙත් අවුරුද්දකට කීප වතාවක් විතරයි.

මෙතන ඉන්න පවුල් ගොඩක් පරම්පරා ගාණක් තිස්සේ මෙහෙමයි ජීවත් වෙන්නේ. එකම වාසගම තියෙන අය ගොඩක් ඉන්නවා, හැමෝම හුරුපුරුදුයි, හැමෝම තමන්ගේ විස්තර අනිත් අය එක්ක බෙදාගන්නවා. පාරේ ඇවිදගෙන යද්දී හමුවෙන හැමෝම ඔබ කවුද, දෙමව්පියෝ කවුද කියලා,ජීවත් වෙන්නේ කොහේද කියන එක දන්නවා.

එයාලට පෞද්ගලිකත්වයක් තිබුණත්, "නන්නාඳුනන කෙනෙක්" විදිහට ඉන්න නම් කාටවත් බැහැ.

ලොකු නගරවල මිනිස්සු නීතිය, කැමරා සහ පොලිසිය ගැන විශ්වාසය තැබුවත්, මේ දූපතේ වැඩ කරන්නේ "සමාජ වගකීම" කියන දේ.

කවුරු හරි කෙනෙක් හොරකමක් කළොත්, බොරුවක් කිව්වොත් එහෙම නැත්නම් තව කෙනෙක්ට කරදරයක් කළොත්, පැය කීපයක් ඇතුළත මුළු දූපතම ඒ ගැන දැනගන්නවා. හැංගෙන්න තැනක් නැහැ. සෙනඟ අස්සේ අතුරුදන් වෙන්නත් බැහැ.

එතනදී දඬුවම ලැබෙන්නේ හිරේ යන්න තියෙන බයට නෙමෙයි, මුළු සමාජයම තමන් දිහා බලන විදිහ සහ ඔවුන්ගේ විනිශ්චය ගැන තියෙන බයට. තමන්ගේ මුළු ජීවිත කාලෙම දකින්න ලැබෙන මිනිස්සු එක්ක ජීවත් වෙද්දී, තමන්ගේ හැසිරීම ගැන මීට වඩා හිතන්න වෙනවා.

මේ දූපතේ ගෙවල්වල දොරවල්වලට අගුළු දාන්නේ කලාතුරකින්. ළමයි නිදහසේ ඕනෑම තැනක සෙල්ලම් කරනවා. අසල්වැසියෝ එකිනෙකා ගැන සොයා බලන්නේ කවුරුත් කියන නිසා නෙමෙයි, ඒක ඒ අයගේ පුරුද්දක් නිසා.

ප්‍රශ්නයක් වුණාම ඒක විසඳගන්නේ රණ්ඩු වෙලා නෙමෙයි, කතාබහ කරලා. මොකද මේ වගේ පොඩි තැනක හැමෝම සමඟ සමාදානයෙන් ඉන්න එක අනිවාර්ය දෙයක්.

මේ දූපතේ හැමෝටම වගකීමක් තියෙනවා.

අද මාළු අල්ලන කෙනා හෙට තව කෙනෙක්ගේ වහලක් හදන්න උදව් වෙන්න පුළුවන්. ගුරුවරයෙක් හදිසි අවස්ථාවකදී හෙදියකට උදව් කරන්න පුළුවන්.

මිනිස්සුන්ව තව කෙනෙක්ගෙන් ආදේශ කරන්න බැහැ. එක කෙනෙක්ගේ විශ්වාසය නැති වුණොත් ඒක මුළු දූපතේම පද්ධතියට බලපානවා. ඒ නිසා මිනිස්සු තමන්ගේ සබඳතා හරිම ප්‍රවේශමෙන් ආරක්ෂා කරගන්නවා.

මේ දූපතෙන් අපිට අමුතු දෙයක් ඔප්පු කරලා දෙනවා. ආරක්ෂාව ලැබෙන්නේ හැමවෙලේම කැමරාවලින් හෝ දඬුවම්වලින් විතරක් නෙමෙයි. තමන් තවත් කෙනෙක්ට අයිතියි කියන හැඟීමෙන් ආරක්ෂාව ඇති වෙනවා.

හැමෝම ඔබේ නම, ඔබේ ඉතිහාසය සහ ඔබේ පවුල ගැන දන්න තැනක, ඔබ කරන දේවල් හරිම වැදගත්. ඒ කවුරු හරි ඔබ දිහා බලාගෙන ඉන්න නිසාම නෙමෙයි.

මුළු සමාජයම ඔබ සමඟ ඉන්න නිසයි.